Vinir ritstjórans

Þeir sem þessi frétt fjallar um, Samson, eru sömu menn og núverandi ritstjóri mbl.is, Davíð Oddsson, ákvað að fengju Landsbankann, þegar bönkunum var skipt milli Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins í svokallaðri einkavæðingu.

Þessi augljósu tengsl draga úr trúverðugleika þessarar fréttar. 

Dapurlegt hvernig komið er fyrir Mogganum. Það er aldrei hægt að trúa neinu sem hann segir.

Samson greiddi lánið árið 2005

Kíkið á frétt Guardian

Fréttin í Guardian, sem vísað er á neðst í þessari fremur óskýru Moggafrétt, er framúrskarandi. Þar er bæði þetta Bakkavararmál og IceSave-málið útskýrt á kristaltæran hátt í fáeinum setningum.

Snilldargóð frétt hjá Simon Bowen, Guardian-blaðamanninum sem er skrifaður fyrir fréttinni. Og skólabókardæmi um hvað skýrt og skilmerkilegt orðalag er mikils virði, og hvernig hægt er að gera flókna hluti skiljanlega ef maður vandar mál sitt.

(Eða er þetta bara vegna þess að allt verður svo miklu skiljanlegra á ensku? Hún er náttúrulega yfirburðatungumál).

Veldi byggt á skuldum

Hvaða Hannes er þetta?

En hvað með ábyrgðarlausa háskólaprófessora sem mærðu ábyrgðarlausu bankamennina? Hið fræga viðtal við Hannes þar sem hann talar um "dautt fé" og fleira bull, er víða að finna á netinu. Þess vegna geta allir sem vilja vitað að það er ekki orð að marka það sem þessi Hannes segir.

Það sem haft er eftir honum í þessari frétt hljómar reyndar eins og þar tali annar maður en sá sem talaði í viðtalinu fræga um dautt fé. 

Skrítið. Hvernig ætli sé farið að þessu?

Sé kæruleysi verðlaunað fyllist allt af kærulausu fólki

Þegar lýðræði verður kredda

Allt getur orðið að kreddu, jafnvel frelsið. Í gamla daga henti Moggin mikið gaman að svonefndum "sovéskum kosningum", þar sem bara eitt var í boði í raun og veru, þó annað væri látið í veðri vaka. Þetta var gert til að hægt væri að segja að í Sovétríkjum væri víst lýðræði!

Að halda þessa þjóðaratkvæðagreiðslu í nafni lýðræðis er eins og að tala til að praktísera málfrelsið, jafnvel þótt maður segi ekkert af viti. Stjórnarandstaðan hefur látið með þessa þjóðaratkvæðagreiðslu eins og Kremlverjar létu með sovéska lýðræðið í gamla daga: Við eigum að kjósa til að sýna að hér er lýðræði.

Þingmenn Hreyfingarinnar (eða í hvaða flokksbroti er Birgitta núna?) virðast telja að lýðræði sé fólgið í athöfnum, ekki hugsuninni á bakvið athafnirnar. Að "lýðræði" þýði að maður skuli gangrýnilaust gera ákveðna hluti (eins og til dæmis að kjósa ef kosningar eru haldnar.)

Bróðir minn hneykslaðist einusinni á Svíum með þeim orðum að ef Svíi sæi biðröð þá færi hann í hana, án þess að hugsa um eftir hverju væri beðið. Og jafnvel þótt ekki væri beðið eftir neinu. Núna verður sagt um helming íslensku þjóðarinnar að ef hún sér kosningar þá kýs hún, jafnvel þótt ekki sé kosið um neitt.

Nær allir segja nei

Sem betur fer engin pólitísk forysta

Það er rétt hjá Gulla að það er engin pólitísk forysta í landinu, og það er gott. Það var nefnilega undir pólitískri forystu Sjálfstæðisflokksins að allt fór til fjandans.

Gulli er einn af Morfís-sófistunum sem sitja á þingi og Gylfi sagði frá í viðtali um daginn. Gott ef ekki þeirra fremstur.

Líklega er þó sannleikurinn sá, að Gulli hefur svo þröngan skilning á "pólitískri forystu" að honum finnst að ef Sjálfstæðisflokkurinn er ekki í forystu þá sé engin forysta. Það er þó nóg af "pólitískri þröngsýni" á þingi.

Margt gott gert innan bankanna

Ímyndarátak á Fréttablaðinu

Ráðning Óla Stef í ritstjórastólinn á Fréttablaðinu hefur fyrst og fremst ímyndargildi. Óla fylgir ákveðin Moggaímynd, enda var ímynd hans lengst af tengd Mogganum, og er enn.

Með þessari ráðningu tekur Fréttablaðið eiginlega "Moggaímyndina" af Mogganum, og reyndar hefur Moggi sjálfur glatað þessari ímynd að miklu leyti eftir að DO tók þar við, og ímyndin lá eiginlega ónotuð.

„Ég var rekinn“

Clint Eastwood hafði rétt fyrir sér

Formenn íslensku stjórnarandstöðuflokkanna hafa undanfarið sannað þau orð Clints Eastwoods, að menn fari í pólitík til að segja nei. Sjálfur sagðist hann aftur á móti vera hlynntur málamiðlunum.

Verður fróðlegt að sjá hvað formaður Frammsóknarflokksins verður þegar IceSave málið er afstaðið. Hverju getur hann þá neitað? 

Vilja 2,75% álag á vexti

Moggi leggur sitt að mörkum

Það er óneitanlega pólitískur fnykur af þessari frétt Moggans. Skyldi annar ritstjóra blaðsins vera heimildamaður Agnesar hér? Þetta er með öðrum orðum pólitísk frétt, og sýnir að það er ekki að ástæðulausu sem lesendur og traust hafa hrunið af Mogga undanfarið.

Fyndið, Mogginn er orðinn eins og Þjóðviljinn var hérna í dentíð: Þunnt blað, pólitískt málgagn með pólitískt litaðar fréttir, og síminnkandi lesendahóp. 

Ég minni á að Þjóðviljinn dó drottni sínum, og það mun Moggi líka gera.

Grunur um leynimakk

Sameiningaraflið á Bessastöðum

Eitt má hann eiga, forsetinn, að honum hefur tekist það sem engum öðrum hefur tekist, nefnilega að sameina stjórn og stjórnarandstöðu. Nú eru báðar saman á móti forsetanum, og róa saman að því öllum árum að koma í veg fyrir að ákvörðun hans standi.

Stjórn og stjórnarandstaða eru alveg sammála um að það sé tómt tjón að hafa þjóðaratkvæðagreiðsluna.

Enn plagar mann sú hugsun að forsetinn hafi lítið hugsað áður en hann æddi út í þetta, og að líklega sé satt, sem sagt er, að hann hafi einungis (ekki fyrst og fremst, heldur einungis) verið að hugsa um að slá sjálfan sig til riddara í augum þjóðar sem hefur hann sífellt meira að háði og spotti.

Hvenær er kjörtímabilið hans búið? Getum við þá ekki notað það tækifæri til að leggja embættið niður?

Vandkvæði á gildistöku fyrri Icesave-laga

Hefðum betur sleppt sjálfstæðisbröltinu

Sýnir þetta ekki að við hefðum betur haldið áfram að vera undir kónginum? Þetta sjálfstæðisbrölt þarna um árið var einhver vitleysa. Danska fjármálaeftirlitið hefði komið í veg fyrir IceSave, og við værum í góðum gír.

Þannig fór um sjóferð þá ...

Dönsk stjórnvöld sáu fyrir hættu á íslensku bankahruni